facebook

Historia i patron szkoły


Historia szkolnictwa zawodowego na terenie gminy Ciężkowice rozpoczyna się w roku 1957 - a konkretnie 1 września 1957 roku, kiedy to decyzją Wydziału Oświaty Powiatowej Rady Narodowej w Tarnowie powołano Szkoły Przysposobienia Rolniczego w Kąśnej Dolnej i w Jastrzębi.

1959 rok - Szkoła Przysposobienia Rolniczego w Kąśnej Dolnej została przeniesiona do Ciężkowic.

Od 1968 roku - zmiana profilu i programu szkoły rolniczej. W miejsce SPR powołano Zawodową Szkołę Rolniczą o kierunku ogólnorolniczym.

9 stycznia 1973 roku ZSR przeniesiono do Jastrzębi Dolnej.

Wrzesień 1977 - utrata samodzielności przez ZSR i włączenie do Zespołu Szkół Ogrodniczo - Rolniczych w Tarnowie-Gumniskach.

1 września 1981 przeniesienie ZSR do budynku Zbiorczej Szkoły Gminnej w Ciężkowicach.

W roku 1983 - utworzenie Wieczorowego Technikum Rolniczego.

14 listopada 1994 - otwarcie nowego budynku szkoły rolniczej.

Wyłączenie Ciężkowickiej filii z ZSR w Tarnowie i utworzenie 16 lipca 1999 roku Zespołu Szkół Zawodowych w Ciężkowicach.

1 września 1990 roku rozpoczęło działalność Liceum Ogólnokształcące w Ciężkowicach zlokalizowane wówczas w pomieszczeniach Szkoły Podstawowej. W tym samym roku, mieszkańcy Ciężkowic postanowili rozpocząć starania o oddzielny lokal dla nowej szkoły.

W grudniu 1991 roku, z inicjatywy ks. prałata Michała Sopaty powołano Stowarzyszenie Budowy LO w Ciężkowicach. W marcu 1993 roku, Urząd Rejonowy w Tarnowie wydał pozwolenie na budowę. W tym samym roku rozpoczęły się prace wykonywane w większości przez mieszkańców Ciężkowic i lokalne firmy budowlane. Wykonanie stanu surowego trwało z przerwami od 1994 do 1998 roku i finansowane było ze środków Kuratorium Oświaty i Wychowania w Tarnowie, Urzędu Gminy Ciężkowice oraz Stowarzyszenia Budowy LO w Ciężkowicach.

Od 1 stycznia 1999, obowiązki inwestora z mocy prawa przejął nowopowstały Powiat Tarnowski.

30 września 1999 roku w skład ZSZ włączono Liceum Ogólnokształcące w Ciężkowicach i nadano nazwę Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych w Ciężkowicach. Prace przy budowie nowego budynku szkoły zakończono w lipcu 2001 roku i 1 września tego samego roku odbyła się uroczysta inauguracja roku szkolnego 2001/2002 oraz nadanie szkole imienia Ignacego Jana Paderewskiego.

Nowy obiekt szkolny uważany jest za symbol szkolnictwa XXI wieku na Ziemi Tarnowskiej.

 

Ignacy Jan Paderewski

Patronem Zespołu Szkół Ogólnokształcących i Zawodowych w Ciężkowicach jest Ignacy Jan Paderewski. Żył w latach 1860-1941 i był jedną z najwybitniejszych i najważniejszych postaci w historii Polski. Wielotorowa działalność Paderewskiego jako kompozytora i pianisty, a zarazem polityka, wielkiego męża stanu czy wreszcie hojnego filantropa - wyróżniała go spośród grona największych osobowości świata kultury i polityki pierwszej połowy ubiegłego wieku nie tylko w Polsce, ale i na świecie.

Paderewski zyskał sławę jednego z największych pianistów, a jego kariera wirtuoza trwała ponad 50 lat. Był artystą najlepiej opłacanym, pożądanym przez tłumy słuchaczy najsłynniejszych sal koncertowych, jego recitale zaszczycały swą obecnością koronowane głowy Europy. Mapa podróży koncertowych Paderewskiego obejmowała kraje całej Europy, obydwu Ameryk i Południowej Afryki, a także Australię, Nową Zelandię i Tasmanię.

Artysta z pasją oddawał się nie tylko wykonywaniu, ale i komponowaniu muzyki. Jego utwory utrzymane są w stylistyce neoromantycznej, często przybierają formy klasyczne, pojawiają się w nich także formy taneczne, takie jak mazury, kujawiaki czy krakowiaki.

Najsłynniejsze zespoły orkiestrowe włączały do swego repertuaru utwory Paderewskiego takie jak opera MANRU, SYMFONIA "POLONIA", FANTAZJA POLSKA na fortepian i orkiestrę. O kunszcie kompozytorskim Paderewskiego świadczą też jego sonaty - skrzypcowa i fortepianowa, 3 cykle wariacji, pieśni do tekstów polskich (op. 7, 18) i francuskich (op. 22). Spośród drobnych miniatur fortepianowych Paderewskiego rekordy popularności do dziś bije MENUET G-DUR op. 14 nr 1 w stylu Mozarta, MELODIA z op. 8 oraz NOCTURN z op. 16.

Towarzyszący popularności sukces finansowy Paderewski wykorzystał w działalności publicznej. Majątkiem dzielił się hojnie, zarówno z rodakami, jak i obywatelami wielu innych krajów. Zasilał fundusze i fundacje, z jego udziałem finansowym powstawały sale koncertowe i pomniki, m.in. monumenty Debussy'ego i E. Colonne'a w Paryżu, pomnik Liszta w Weimarze, Beethovena w Bonn, Chopina w Żelazowej Woli, Kościuszki w Chicago, Łuk Waszyngtona...

Wiele krajów obdarowało Paderewskiego najwyższymi zaszczytami w uznaniu zasług artystycznych, patriotycznych, ale też ze względu na hojność artysty dla weteranów wojennych, środowisk twórczych i intelektualnych. Artysta otrzymał m.in. Order Imperium Brytyjskiego, francuską Legię Honorową, odznaczenia Belgii, Hiszpanii, Włoch, Rumunii, Saksonii, Lombardii, czy wreszcie Polski: Wielką Wstęgę Orderu Orła Białego, Order Polonia Restituta i pośmiertnie Virtuti Militari.

Dla Polski - nieobecnej przez 123 lata (1795-1918) na politycznych mapach Europy - zasłużył się Paderewski również jako polityk. Wielki mąż stanu, przyjaciel wybitnych artystów, pisarzy, polityków skierował wszystkie swe działania na rzecz przywrócenia niepodległości ojczyzny. Po I wojnie światowej stanął na czele rządu, a jego gabinet konsekwentnie realizował program obrony granic i zgodnej współpracy z sąsiadującymi z Polską krajami.Ostatnie lata swego długiego życia poświęcił Paderewski głównie pracy charytatywnej.
 
 

Źródło: www.culture.pl

Friday the 20th. Joomla 2.5 Templates. ZSOiZ Ciężkowice
Copyright 2012

©